Gerçek Gücüne Nasıl Ulaşırsın?

Bir toplantı düşünün. Bir kadın hazırlıklı, hızlı, ikna edici konuşuyor; her itirazı karşılıyor, her boşluğu dolduruyor. Karşısındaki kadın neredeyse hiç konuşmuyor. Toplantı bittiğinde ilki tükenmiş halde çıkıyor, ikincisi istediğini almış oluyor. Aradaki farkı yaratan kelimeler değildi.

Maskeler yalan söylemekle ilgili değil. Çoğu kadın maskesini kendi seçmedi bile — “kibar ol”, “bu kadar iddialı olma”, “önce başkalarını düşün” diye başlayan cümlelerle yıllar içinde katman katman örüldü. Zamanla o katmanlar kimlik gibi hissedilir hale gelir. Sürekli açıklamak, gerekçelendirmek, kendini kanıtlamak yorgunluk değil, alışkanlıktır. Ve bu alışkanlık gücü artırmaz; sadece sesi yükseltir.

Oysa doğada hiçbir güç kendini açıklamaz. Ay okyanusları sessizce çeker. Kök, betonu ses çıkarmadan çatlatır. Kadınlara öğretilen ise bunun tersi oldu: sessizliğin zayıflık olduğu.

Peki hangi maskeler gerçekten sizin, hangileri size verildi? Bir kadının varlığı, sözlerinden daha önce ne anlatır? Ve kendini kanıtlamayı bıraktığınızda arkada kalan şey nedir?

/e